Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Kształcenie zainteresowań czytelniczych dzieci w młodszym wieku szkolnym

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 1019 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zaprezentuj w naszym informatorze swoją jednostkę ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

Czytając stymulujemy rozwój mózgu dziecka, uczymy je myślenia, pomagamy w doskonaleniu jego umiejętności językowych, pamięci i wyobraźni. Dziecko, któremu się czyta i które dzięki temu ma szansę zastanawiać się nad motywami i skutkami zachowań, również w życiu pomyśli, zanim zrobi coś, co mogłoby skrzywdzić innych. Głośne czytanie jest też pokarmem dla psychiki.

CZYTAĆ...CZY NIE CZYTAĆ – OTO JEST PYTANIE
      Szkoła Podstawowa w Proszeniu, włączyła się w Ogólnopolską Akcję "Cała Polska czyta dzieciom". Inicjatorka tej akcji pani Irena Koźmińska jest prezesem Fundacji "ABCXXI", która w swej statutowej działalności realizuje program zdrowia emocjonalnego. Krótko mówiąc, celem tej organizacji jest troska o zdrowie emocjonalne dzieci i młodzieży. Fundacja realizuje swoje cele właśnie przy pomocy kampanii "Cała Polska czyta dzieciom".
      Zdrowie emocjonalne jest to dobre samopoczucie psychiczne i moralne, umiejętność racjonalnego myślenia oraz budowania dobrych i trwałych związków z ludźmi. Głośne czytanie potrafi zaspokoić te potrzeby dziecka na wszystkich poziomach: buduje mocną więź z rodzicem, która jest podstawą dobrych kontaktów z ludźmi, zapewnia rozwój intelektualny, psychiczny i moralny. Czytając stymulujemy rozwój mózgu dziecka, uczymy je myślenia, pomagamy w doskonaleniu jego umiejętności językowych, pamięci i wyobraźni. Dziecko, któremu się czyta i które dzięki temu ma szansę zastanawiać się nad motywami i skutkami zachowań, również w życiu pomyśli, zanim zrobi coś, co mogłoby skrzywdzić innych. Głośne czytanie jest też pokarmem dla psychiki. Na kolanach tatusia czy przytulone do mamy podczas wspólnego czytania dziecko czuje się bezpieczne, kochane. To jest niezbędne tworzywo życiowej siły i poczucia własnej wartości.
      Wielu rodziców jest tak zapracowanych i zajętych, że nie mają sił i czasu na zwykłe bycie z dzieckiem". Często pytają czy zamiast czytania nie wystarczy "puszczanie" bajek z magnetofonu? Okazuje się jednak, że dzieciom jak tlen potrzebna jest nasza wyłączna uwaga, nasza czułość i bliskość. I znów czytanie pozwala za jednym zamachem zaspokoić te potrzeby. 20 minut codziennego głośnego czytania dziecku to działanie w zasięgu ręki każdego człowieka, nawet najbardziej zapracowanego, nawet najbiedniejszego lub słabo wykształconego. To tylko kwestia priorytetów. Rodzic jest najlepszym lektorem dla swej pociechy, ważne jest tylko to, by traktował czytanie jako pełną miłości inwestycję w zdrowy rozwój dziecka, a nie jako nudny obowiązek. Ten wspólny czas z dzieckiem potrzebny jest też nam, rodzicom. Jeżeli zaniedbujemy czytanie i rozmowy z dzieckiem, tak naprawdę zaniedbujemy ważną część jego wychowania. To zaniechanie może zemścić się na nas boleśnie: może się okazać, że kiedy dziecko stanie się nastolatkiem, będzie miało system wartości i obyczaje ukształtowane przez telewizję i rówieśników, z braku więzi rodzinnej może szukać bliskości w grupach nieformalnych np. sektach, grupach przestępczych, aby zagłuszyć swe niepokoje i problemy, zamiast odwołać się do rozumu i rady rodziców może sięgnąć po uzywki. Wielu rodziców zastanawia się, dlaczego ich nastolatki odsuwają się od nich, dlaczego nie mają wspólnych tematów. Odpowiedź brzmi: rodzice nie dbali o to, nie pielęgnowali więzi od najwcześniejszego wieku dziecka. Natomiast wspólne czytanie buduje właśnie taką trwałą więź.
      Od czego zależy sukces dzieci? Odpowiedź na pytanie jest jednoznaczne - od ich wiedzy! We współczesnym świecie rośnie popyt na ludzi wykształconych. Kluczem do wiedzy i sprawności umysłu jest czytanie.
      Czytanie dzieciom, wychowanie czytelnika jest dziś potrzebne bardziej niż kiedykolwiek w przeszłości. Żyjemy w świecie informacji i ogromnego postępu wiedzy. Rośnie popyt na ludzi wykształconych. Ludzie, którzy nie czytają, nie nadążą za zmianami, będą skazani na wegetację na poboczu głównego nurtu życia społecznego. W dodatku w dobie telewizji i komputera trzeba aktywnie zadbać o to, żeby dzieci umiały mądrze i z umiarem z nich korzystać. Oznacza to, że trzeba dołożyć starań, by wychować czytelnika, który będzie znajdował sens i rozrywkę w czytaniu i nie uzależni się od mediów wizualnych. Czytanie jest jak witamina, a zarazem szczepionka przeciwko wielu złym wpływom ze strony środowiska. Dzieci są zanurzone po uszy! – w kulturze przemocy i komercjalizmu promowanego przez telewizję i inne media. Dziewczętom szczytem szczęścia wydaje się bycie modelką. Dla chłopców wzorem do naśladowania jest bezduszny macho w szybkim samochodzie. Musimy świadomie chronić dzieci przed ogłupiającym i demoralizującym wpływem masowej kultury, wyposażać je w wiedzę i wartości, które ustrzegą je przed złymi wyborami. Pomoże nam w tym przyzwyczajenie dziecka od małego do czytania jako sposobu na mądre i przyjemne spędzanie czasu.
      Czytanie rozwija wyobraźnię, wzbogaca słownictwo ,co zaś stanowi podstawę dla myślenia, w tym także matematycznego. Czytanie otwiera dostęp do skarbnicy ludzkiej myśli i wiedzy. Tymczasem wielu ludzi choć umie czytać – nie czyta lub nie rozumie tego, co czyta. Dlaczego? Otóż nawyk czytania i miłość do książek musi powstać w dzieciństwie. Uczymy dzieci czytania, ale nie dbamy o to, by lubiły czytać. Nie rozbudzamy w nich zapału do książek, nie dokładamy starań, by czytanie stało się dla nich przyjemnością i potrzebą! Wielu dzieciom doświadczenia z książką kojarzą się z przymusem, przykrością i nudą. Szkoła uczy czytania, ale zwykle nie rozwija miłości do książek. Czy można mówić o przyjemności czytania, gdy dziecko musi samo przedzierać się przez trudny dla siebie tekst? Dukanie przed całą klasą tworzy skojarzenie czytania z przykrością i upokorzeniem. Wśród szkolnych lektur są często książki nudne dla dziecka, których czytanie nie ma nic wspólnego z radością i zaspokajaniem dziecięcej ciekawości. Trudno się dziwić, że przy takim zaprogramowaniu umysłu czytanie przegrywa z telewizją, która kojarzy się z atrakcjami i relaksem. Czytanie może być jednak atrakcyjne i przyjemne - gdy czytamy dziecku pasjonującą książkę. Dziecko ćwiczy się w skupieniu uwagi, rozwija się jego pamięć, rozbudowuje słownictwo i wiedza, co znakomicie ułatwia mu samodzielne czytanie i naukę. Dlatego porzucają czytanie na rzecz telewizji i coraz częściej komputerów. Nie stają się czytelnikami, tracą szansę na ciągłą edukację, a wreszcie na stały rozwój intelektualny i zawodowy.
      Najskuteczniejszym sposobem wychowania czytelnika jest głośne czytanie dziecku dla przyjemności!
      Rodzice muszą sobie uświadomić, że w dużej mierze od nich zależy pomyślna przyszłość ich dziecka. Bez względu na sytuację rodzinną, majątkową czy własne wykształcenie, jeżeli chcą, by ich dziecko było mądre i odnosiło sukcesy w szkole oraz w życiu, codziennie powinni czytać mu głośno przez 20 minut.
      Już w pierwszej klasie jedne dzieci radzą sobie dobrze, a inne mają problemy. Dzieci którym nauka przychodzi łatwo, to te, którym rodzice dużo czytają i z którymi dużo rozmawiają między innymi na temat przeczytanego tekstu. W rezultacie one same dużo czytają, zdobywają lepsze wykształcenie, a w przyszłości lepszą prace, radzą sobie z problemami życiowymi za pomocą wiedzy i rozumu, a nie przemocy. Dzieci, które mają kłopoty w szkole, to najczęściej te, o których rozwój umysłowy i emocjonalny we wczesnym dzieciństwie nikt nie zadbał. Zwykle nie kształcą się długo, często popadają w kolizję z prawem.
      Codzienne głośne czytanie dziecku warto zacząć jak najwcześniej.
      Czytajmy niemowlęciu, trzymając je w ramionach, patrząc na nie z miłością i głosem wzbudzającym jego zainteresowanie. Budujemy w ten sposób trwałe skojarzenie czytania z poczuciem bezpieczeństwa, przyjemności i więzi. Stymulujemy przy tym jego rozwój umysłowy. Dzięki czytaniu w mózgu dziecka powstają miliony połączeń neuronowych, które wpłyną na jego inteligencję. Utrzymajmy rytuał głośnego czytania nawet wtedy, gdy dziecko samo już dobrze czyta – poziom rozumienia tekstu czytanego na głos przekracza o kilka lat poziom rozumienia przy samodzielnym czytaniu. Nie pozbawiajmy dziecka tej korzyści – ani czasu spędzonego razem w serdecznej atmosferze. Czytajmy również nastolatkom. Wspólne czytanie w rodzinie – i własne czytanie – ochroni je przed wieloma problemami wieku dorastania. Pamiętajmy, że książki są pokarmem nie tylko dla intelektu, ale i dla psychiki.
      Wolny człowiek ma wybór: czytać albo nie czytać. Jeśli wybierze czytanie, daje sobie szansę, wiele różnych szans. A kiedy czyta dziecku, otwiera te możliwości również przed nim, i z takim kapitałem wchodzi ono w coraz doroślejsze życie. Wśród najważniejszych pożytków z czytania warto zająć się przede wszystkim tymi, które stwarzają czytelnikowi szanse lepszego pełnienia wielu ról, jakie przychodzi podjąć mu w życiu, i mogą zwiększyć efekty jego bardzo różnorodnej aktywności zupełnie nie związanej z książką.
Czytanie pozwala:
  1. Lepiej rozumieć siebie, innych i świat. Czytający poznaje różne zapisy losów bohaterów, fabularyzowane scenariusze życia, w których może znaleźć cząstkę swojej biografii – albo przeciwnie, los tak atrakcyjnie odmienny od własnego, że tylko pozostaje o nim marzyć. Taka lektura sprzyja podstawowym dla rozwoju poglądów i postaw czytelnika pytaniom o ocenę racji i wyborów dokonanych przez bohaterów.
  2. Więcej wiedzieć i umieć, książka nadal pozostaje ważnym źródłem wiedzy, z reguły rzeczowo opracowanym, coraz atrakcyjnie przekazującym informacje. Książka w tradycyjnej postaci jest "prosta w obsłudze" ( żadnych baterii) i dostęp do niej nie musi wiązać się z kosztami. Coraz bardziej widoczny jest jej mariaż z elektronicznymi mediami. Korzystanie z takiego uniwersalnego źródła wiedzy jak komputer wymaga umiejętności czytania (najlepiej bardzo szybkiego). Tylko na poziomie wstępnym, gdy korzystają małe dzieci, kontakt z komputerem może sprowadzać się do reakcji: (przysłowiowy) guzik – obrazek. Później umiejętność czytania warunkuje dostęp do tego najnowocześniejszego źródła wiedzy – i to czytania biegłego.
  3. Głębiej czuć, głębiej przeżywać. Czytanie rozwija uczucia, czyni nas wrażliwszymi. Jest źródłem emocji takich, jakich poszukujemy. W czasie lektury płaczemy, śmiejemy się, boimy, jesteśmy zaciekawieni i rozemocjonowani, usatysfakcjonowani (bądź nie) zakończeniem. "Przeżywamy z bohaterami ich losy". Emocjami wcielamy się w postać bohatera, identyfikujemy się z nim, realizując scenariusz jego życia. Przechodzimy więc rodzaj treningu emocjonalnego, który umożliwia uporządkowanie własnych uczuć oraz rozeznanie własnych trudności w kontaktach z innymi ludźmi. A ponieważ w książkach, szczególnie tych adresowanych do młodych, zawsze triumfuje przynajmniej nadzieja na dobro, a najczęściej obowiązuje szczęśliwe i ważkie etycznie rozwiązanie problemów, należy uznać, że czytanie przyczynia się do rozwoju uczuć wartościowych społecznie. Tak więc czytanie daje nam kolejną ważną szansę.
  4. Być bliżej ludzi. Rozwija ono nasze umiejętności empatyczne, zdolności do przeżywania trudnych losów bohaterów, postaci nieszczęśliwych, pokrzywdzonych, upokarzanych, a czasem po prostu innych. Historia dziewczynki sprzedającej zapałki czy Pippi, osobowości tak nie przystających do codzienności, może być szkołą uczuć społecznych, otwarcia się na innych. Mówmy głośno o tym, że czytanie dzieciom, albo sięganie po te same lektury przez różne osoby, sprzyja tworzeniu więzi budowanej na wspólnych przeżyciach, daje tematy do rozmów, pozwala poznać się lepiej. Jest szansą zarówno dla dialogu z rówieśnikami, jak i rozmów między pokoleniami.
  5. Sprawniej mówić. Czytanie wzbogaca słownictwo, rozwija kompetencje językowe, a to ułatwia wyrażanie myśli i uczuć; sprawia ,że więcej rozumiemy. Nasz sposób porozumiewania się z innymi jest bogatszy. Chronimy w ten sposób piękną, poprawną polszczyznę, bronimy najlepszych wzorców językowych.
  6. Więcej widzieć (wyobraźnią), bo czytanie rozwija fantazję, pobudza wyobraźnię. Największą satysfakcję daje tym, którzy potrafią i lubią tworzyć obrazy w wyobraźni, "wyobrażać sobie". Lektura doskonali umiejętność twórczego reagowania na zapis tekstowy. Jest świetnym treningiem tych zdolności.
  7. Pozwala znaleźć źródło siły i radości. Zrób coś dla dobrego tylko dla siebie – poczytaj sobie, takie hasło możemy zaproponować nie tylko na długie zimowe wieczory. Stare powiedzenie, że książka może być przyjacielem, a czytanie przynieść ukojenie i nadzieję albo po prostu odpoczynek, nic nie straciło na swej aktualności.
  8. Być twórczym, działać – myśląc. Czytanie sprzyja ukształtowaniu postawy refleksyjnej. Jednocześnie rozwija kreatywność i umiejętność analizy sytuacji problemowej. Wszystkie pożytki, które zostały dotąd wymienione rozwijają twórcze myślenie.
  9. Czytanie i słuchanie tekstów już od najmłodszych lat "zakorzenia" w ojczystym języku i kulturze, oswaja z symbolami oraz mitami, narodową tradycją i przeszłością.
  10. Czytanie czyni człowieka nowoczesnym, otwiera na świat. Przybliża inne kultury i uczy szacunku dla tego, co odmienne, różne od naszych przyzwyczajeń i narodowych racji. Natomiast biegła umiejętność czytania warunkuje sprawne funkcjonowanie człowieka w świecie elektronicznych mediów: umożliwia korzystanie z nich, poszerza pole odbioru treści przez nie przekazywanych, sprzyja refleksji i krytycznej analizie.
     Wymienione pożytki z czytania wzajemnie się wzmacniają i nakładają na siebie. Nie można wskazać, gdzie kończy się kształcenie intelektu, a zaczyna rozwój uczuć społecznych. Wszystko tu się splata, dopełnia i wzajemnie wspiera. Dlatego właśnie czytanie potrafi tak wielostronnie wesprzeć rozwój człowieka. Wybierzmy więc czytanie.
Badania naukowe potwierdzają, że głośne czytanie dziecku posiada wiele zalet:
  1. Buduje mocną więź między dorosłym i dzieckiem.
  2. Tworzy skojarzenie czytania z przyjemnością i poczuciem bezpieczeństwa.
  3. Niezwykle stymuluje rozwój mózgu.
  4. Przynosi ogromną wiedzę ogólna; rozbudowuje słownictwo.
  5. Uczy myślenia, pomaga w zrozumieniu ludzi, świata i siebie.
  6. Daje kontakt z bogactwem doświadczeń niemożliwych do zdobycia samemu.
  7. Rozbudza zainteresowania, rozwija wyobraźnię.
  8. Uczy wartości moralnych, wpływa na zmianę negatywnych postaw na pozytywne.
  9. Buduje samouznanie – dziecko czuje się ważne, kochane i coraz bardziej kompetentne.
  10. Ułatwia samodzielne czytanie, daje podwaliny pod sukces w mówieniu i pisaniu.
  11. Chroni przed uzależnieniem od telewizji i absorbowaniem z niej antywartości.
  12. Uczy nieagresywnych sposobów rozwiązywania problemów i konfliktów.
  13. Kształtuje nawyk czytania na całe życie.
  14. Jest najlepszą inwestycją w pomyślną przyszłość dziecka.
  15. Stymuluje rozwój emocjonalny, rozwija wrażliwość i empatię.
  16. Rozwija język i pamięć.
  17. Uczy myślenia, poprawia koncentrację.
     Myślę, że są to wystarczające argumenty, aby poświęcić naszym pociechom więcej czasu i uwagi.

W jaki sposób przystąpić do pracy poprzez zabawę z książką?
      Po pierwsze należy czytać codziennie przez co najmniej 20 minut – czas czytania dostosować do przedziału wieku dziecka, początkowo może być to krótki tekst. Należy go stopniowo wydłużać; chodzi jednak o codzienny rytuał czytania. Dobrą porą jest wieczór przed snem.
      Ponadto czytanie ma się dziecku zawsze kojarzyć z radością – nigdy z przymusem, karą czy nudą; powinno być wspólnym dokonywaniem odkryć, przeżywaniem tajemnic i wzruszeń; sytuacją, której dziecko nie może się doczekać.
      Należy czytać wyłącznie książki ciekawe dla dziecka i wartościowe.
      Powinno się unikać stereotypowych podziałów na książki dla chłopców i dla dziewcząt, tzw. książkę dla dziewcząt warto przeczytać zanim chłopiec zacznie się wstydzić "babskiej literatury". Da mu to wgląd w słabo mu znany świat emocji.
      Jeśli dziecko chce, można i warto wielokrotnie czytać tę samą książkę czy wiersz.
      Dziecko ma prawo zadawać pytania, wracać do poprzedniej strony, rozmawiać zainspirowane tekstem – ta część głośnego czytania najbardziej rozwija intelekt i wrażliwość dziecka.
      Dzieci powinny czerpać wzór od rodziców, dlatego dobrze jest, gdy widzą dorosłych pogrążonych we własnych lekturach książek i czasopism.
      Do czytania należy dziecku wybierać odpowiednie książki:
      Na rynku pojawia się bardzo wiele nowych tytułów książek i nawet księgarze nie potrafią doradzić. Ostatnio na tynku pojawiło się sporo książek dla dzieci współczesnych autorów i z przykrością można zaobserwować, że zdarzają się utwory napisane złym językiem, niosące wątpliwy przekaz moralny. Dlatego uważam, że jeżeli chcemy wychować mądrego, wrażliwego człowieka, musimy zadbać aby to co trafia do młodej głowy, było w jak najlepszym gatunku – tak w sensie językowym, jak i etycznym. Zdarza się, iż w książkach uznawanych za kanon dla dzieci można odnaleźć treści, do których jako dorośli powinniśmy odnieść się krytycznie – sceny okrucieństwa, złe wzorce i szkodliwe stereotypy. Ważne jest w jakim wieku dziecko styka się z takimi treściami i jakim komentarzem opatrzy je dorosły. Zachęcam rodziców by wybierając książkę, zawsze brali pod uwagę dojrzałość umysłową swego dziecka i jego wrażliwość. Zanim przeczytamy mu coś na głos – przejrzyjmy to samemu. Zawsze zadajmy sobie pytanie – czego moje dziecko dowie się o świecie z tej książki, czego się nauczy.

Kryteria wyboru książek do głośnego czytania dzieciom.
      Książki powinny być:
  • ciekawe i znaczące dla dziecka,
  • napisane lub tłumaczone poprawną i ładną polszczyzną,
  • powinny dawać wiedzę i (lub )rozrywkę na wysokim poziomie,
  • uczące racjonalnego myślenia i logiki, powinny sprzyjać jasności umysłu,
  • niosące przesłanie szacunku wobec dziecka, ludzi, innych istot, zwierząt, przyrody, kraju, uznanych norm społecznych i prawa,
  • rozwijać wrażliwość moralną – nieść jednoznaczny przekaz moralny ukazując i promując wzorce właściwych postaw i zachowań: uczciwości, życzliwości, empatii, altruizmu, przyjaźni, miłości, odpowiedzialności, tolerancji, sprawiedliwości, odwagi, troski, poświęcenia, kultury bycia, nie mogą demoralizować,
  • uwrażliwiać na piękno ludzkich postaw , myśli i czynów,
  • promujące pozytywne wzorce postępowania,
  • rozwijać wrażliwość estetyczną oraz potrzebę tworzenia i piękna wokół nas,
  • rozwijać dobry smak i poczucie humoru wysokiej próby,
  • powinny chronić wrażliwość i zdrowie psychiczne dziecka – nie straszyć, nie wzbudzać niepokoju i poczucia zagrożenia (czytając zawsze trzeba brać pod uwagę wiek i wrażliwość dziecka),
  • unikać stereotypów związanych z płcią – np. że głównym zadaniem dziewcząt jest podobanie się, że nie mają talentu do racjonalnego i abstrakcyjnego myślenia, że chłopcy mają być twardzi i niewrażliwi, ich niekulturalne lub nieodpowiedzialne zachowania toleruje się, "bo są chłopcami",
  • nie powinny promować przemocy, zabaw związanych z przemocą,
  • nie powinny utrwalać szkodliwych stereotypów kulturowych, rasowych, nawet jeśli podawane są w niewinnej lub humorystycznej formie: że dzieci można bić, że macocha jest zła, że wyśmiewanie innych świadczy o poczuciu humoru, itd.,
  • budujące pozytywny stosunek do świata i wiarę w siebie.
     Dzieci, które bardzo wcześnie same czytają, nauczane i ponaglane przez dorosłych, niekoniecznie stają się czytelnikami na resztę życia. Na tym etapie rozwoju trud samodzielnego czytania – często bez zrozumienia tekstu – zwykle przewyższa przyjemność z lektury. Może to pozostawić trwałe skojarzenie czytania z przykrością i doprowadzić do niechęci do książek. Zadbajmy, by czytanie było zawsze dla dziecka radością – będzie nią wówczas, gdy będzie słuchało, rozumiało i uruchamiało wyobraźnię w ramionach bliskiej osoby. Samodzielne czytanie przez dziecko powinno przyjść w sposób naturalny, gdy ono tego pragnie i jest do tego gotowe.
Głośne czytanie jest proste, dzieci je uwielbiają.
      Nie potrzeba tytułów naukowych ani drogiego sprzętu, by czytać dzieciom. Książki można wypożyczać, wymieniać, kupować na wyprzedażach. Nie trzeba dobrej dykcji, by być najlepszym nauczycielem czytania dla swego dziecka. Doskonałe zajęcie dla tatusiów, którzy mają mało czasu dla swych dzieci i nie zawsze wiedzą jak go wypełnić.
      Głośne czytanie to potężna stymulacja dla mózgu. Nawet dzieci z upośledzeniem umysłowym, którym rodzice dużo czytają, rozwijają się znacznie lepiej.
      Neurolog, dr Marian Łysiak, zwraca uwagę na jeszcze jeden aspekt głośnego czytania. Może ono służyć rodzicom jako metoda wczesnej diagnostyki. Jeżeli dziecko nie reaguje na czytanie, nie słucha, nie umie się skupić, może to świadczyć o zaburzeniach rozwojowych, np. o kłopotach ze słuchem lub problemach neurologicznych i skłonić rodziców do szybszego szukania pomocy dla dziecka i podjęcia wcześniejszego, a tym samym skuteczniejszego leczenia.

Bbibliografia:
    Kwiatkowska A. :Przeżycia literackie amoralne postawy uczniów. Warszawa 1981, WsiP.
    Papuzińska J. :Inicjacje literackie – problemy pierwszych kontaktów dziecka z książką. Wyd. 2, Warszawa 1988, WsiP.
    Papuzińska J.,Żurakowski B. :Wartości literatury dla dzieci i młodzieży. Warszawa – Poznań 1985, PWN.
    Świerczyńska – Jelonek D. :Radość czytania. "Guliwer" 2002, nr 1.
    Zając M. :Z wizytą u ..."Czytaj dziecku 20 minut dziennie. Codziennie!". "Guliwer" 2002, nr 1.
Opracowała: Jolanta Misztela

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie