Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Problemy z nietypowymi zachowaniami uczniów

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 13703 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zaprezentuj w naszym informatorze swoją jednostkę ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

Narastającym problemem w szkole są nietypowe zachowania uczniów, z którymi my, nauczyciele musimy sobie radzić na lekcjach, przerwach, zajęciach pozalekcyjnych. Pragnę przedstawić metody, jakie stosuję w pracy z dzieckiem o nietypowych zachowaniach.

Narastające problemy związane z nietypowymi zachowaniami uczniów zachęciły mnie do udziału w warsztatach na temat Jak sobie radzić z dzieckiem o nietypowych zachowaniach.

Udział w tych warsztatach pozwolił mi zastanowić się i rozpoznać u moich uczniów przyczyny zachowań społecznie nietypowych, do których najczęściej należą:
  • zorientowanie dorosłych na wartości konsumpcyjne i przenoszenie tych wartości na dzieci,
  • pogarszająca się sytuacja materialna,
  • problemy wynikające z wysokich kosztów przemian społecznych i ekonomicznych,
  • krytyka i brak autorytetów,
  • stymulacja wyobrażeń obrazami agresywnymi w TV i grach komputerowych,
  • nadmierne akcentowanie praw dziecka, co prowadzi do uchylania się od obowiązków,
  • bezrobocie, bezradność,
  • brak umiejętności radzenia sobie w trudnych sytuacjach w szkole, domu.
Wszystkie te czynniki powodują, że nie są zaspakajane podstawowe potrzeby dzieci, co często prowadzi do nietypowych zachowań.

Obserwując uczniów o nietypowych zachowaniach, rozmawiając z uczniem, nauczycielami i rodzicami, dochodzę do wniosku, iż w głównej mierze celem, któremu ma służyć takie zachowanie, to:
  • zwrócenie uwagi na siebie,
  • unikanie “czegoś”
  • podkreślenie “dorosłości”,
  • wyładowanie złości,
  • powielanie zachowań dorosłych,
  • zaimponowanie kolegom, klasie,
  • próba dorównania klasie,
  • zabawa.
Wśród zachowań nietypowych do najczęstszych należą:
  • zagrażające bezpieczeństwu i zdrowiu dziecka /okaleczenia, rzucanie przedmiotami, bicie kolegów, itp./,
  • zachowanie zakłócające /płacz, krzyki, napady złości, rzucanie się na ziemię/,
  • zachowanie dziwaczne /samoregulacja – kołysanie się, zwracanie na siebie uwagi/.
Wykorzystując zdobytą podczas zajęć warsztatowych wiedzę, pragnę pomóc tym uczniom, którzy maja problemy z zachowaniem w klasie i wśród kolegów w czasie przerwy, w świetlicy.

Podejmując działania, mające na celu przeprowadzenie terapii nietypowych zachowań, pracuję wg następujących zasad:

  1. Definiuję problem:
    Posłużę się przykładem ucznia, z którym wszyscy nauczyciele mają problem, gdyż zachowuje się on nietypowo w czasie lekcji: głośno komentuje w czasie lekcji różne wydarzenia, używa wulgaryzmów, kaleczy mowę, wykonuje rysunki nie związane z tematem lekcji.
  2. Zbieram informacje od innych nauczycieli, rodziców, dotyczące okoliczności występowania zachowań nietypowych: kiedy , w jakich sytuacjach, w jakich miejscach, przy kim pojawiają się te zachowania .
    W przypadku mojego ucznia pojawiają się w czasie lekcji, gdy uczeń nie ma konkretnego zajęcia, gdy przerabiany materiał jest za trudny dla niego, uczeń rozgląda się wkoło, głośno komentuje, wypowiada uwagi , bluźni lub wykonuje rysunki przesycone militarnymi akcesoriami i wulgaryzmami. Tak samo zachowuje się, gdy jest sam z kolegą, który jest spokojny, opanowany, “cichy”.
  3. Formułuję hipotezę – zastanawiam się jaki jest cel tego zachowania, jakie potrzeby zaspakaja uczeń, jakie korzyści odnosi z takiego zachowania. Zastanawiam się jakimi innymi zachowaniami zastąpić te niewłaściwe, aby dziecko osiągnęło z tych zachowań korzyści.
    W przypadku mojego ucznia celem było przerwanie zajęć, zwrócenie uwagi klasy na siebie, odwrócenie uwagi od tych czynności, których nie umie wykonać, i “zaimponowanie” czymś innym, czyli agresywnym, wulgarnym zachowaniem. Jego rysunki były formą zabawy, rozładowania emocji, a treść ich wynikała z oglądanych w domu filmów i gier komputerowych /informacja matki/.

    Uczeń ma starsze rodzeństwo i przebywa w większości wśród dorosłych – powiela więc zachowanie tych osób używając słownictwa, zwrotów zasłyszanych w domu.

    Ponieważ w grupie nie zawsze znajduje aplauz dla swoich poczynań, powiela te zachowania przed kolegą, który jest cichy i spokojny, a na dodatek nie “ góruje” nad nim wzrostem.

  4. Opracowuję plan działania i wprowadzam go do realizacji.
A/ modyfikacja zachowania poprzez zmianę otoczenia w środowisku ucznia:
  • nie dopuszczam, aby uczeń po lekcjach przebywał z tymi uczniami, którzy dają mu złe wzorce lub przed którymi może się “popisywać” /współpraca dom –szkoła/,
  • na lekcji pracuje w grupie, która nie “reaguje” w sposób zachęcający na jego nietypowe zachowania,
  • rozmawiam z klasą, aby odpowiednio reagowała na jego zachowania, zwracała mu uwagę, dawała dobry przykład, w uzasadniony przypadkach ignorowała jego zachowanie,
  • uczeń jak najwięcej przebywa w gronie dużej grup, której nie zaimponuje swoim nietypowym zachowaniem,
  • w czasie przerw, zajęć świetlicowych rozmawiam z dzieckiem na różne tematy.
    B / skupiam się na uczeniu nowej umiejętności alternatywnej, dzięki której osiągnie cel za pomocą zachowań akceptowanych przez innych:
    • wyznaczam uczniowi małe partie materiału do wykonania,

    • pomagam wykonać czynności prawidłowo, nie czekając, aż wykona je źle,

    • tak organizuję prace na lekcji, aby uczeń nie miał wolnej chwili,

    • zachęcam go do aktywności, chwaląc za dobrze wykonane prace, zadania, umiejętności,

    • czynię go odpowiedzialnym za np. rozdanie mleka, dopilnowanie podlania kwiatów, zebranie atlasów,

    • zwracam uwagę na piękno mowy ojczystej

    • angażuję ucznia w życie klasy, konkursy
    C / ignorowanie zachowań nietypowych i przenoszenie uwagi na te zachowania akceptowane.



    • nauczyciele i uczniowie nie reagują na wulgarne, głośne zachowania, całkowicie je ignorując,
    • koncentruję i zwracam uwagę na te zachowania, które mają zastąpić zachowania nietypowe – chwalę ucznia za każde pozytywne zachowanie,
    • poprosiłam, aby w domu więcej przebywał w grupie rówieśników, a nie dorosłych
    5. Co pewien czas dokonuję analizy osiągniętych wyników terapii, i dokonuje weryfikacji planu, poszerzając go o nowe działania. Terapia zachowań nietypowych u uczniów jest działaniem długofalowym, wymagającym współpracy wszystkich nauczycieli, uczniów i rodziców.
    W opisanym przypadku przynosi efekty, które ciągle należy umacniać, gdyż chłopiec dorasta, a problemy związane z okresem dojrzewania będą się nasilać.

    Zauważyłam już znaczą poprawę zachowania; uczeń nie rysuje wulgarnych rysunków, z chęcią podejmuje się realizacji powierzonych mu zadań, zgłasza się udziału w konkursach, akademiach, na lekcjach wykonuje powierzone mu zadania i czynności. Zdarza się jednak, że “zapomina się” i wówczas słychać jego głośne komentarze. Wiem jednak , że dalsza współprac dom – szkoła utrwali uzyskane efekty, i nie doprowadzi do powrotu czy nasilenia nietypowych zachowań chłopca.

    Pracując z uczniem o nietypowych zachowaniach należy przestrzegać pewnych zasad, które pozwolą zastąpić zachowania nietypowe, na akceptowane przez grupę rówieśników i dorosłych , które przyniosą uczniowi korzyści:
    • nawiązać nic sympatii, porozumienia z uczniem,
    • akceptować jego poczynania
    • w kontaktach z uczniem panować nad swoimi emocjami,
    • nauczyć się rozpoznawać jego uczucia,
    • szanować ucznia ,
    • akceptować jego sposoby rozwiązywania problemów,
    • wykorzystywać przejawy aktywności ucznia do włączenia go działania na terenie szkoły, klasy,
    • pozwolić , by pracował w swoim tempie, nie przyspieszać tempa pracy,
    • nauczyć ucznia pewnych ograniczeń – uzmysłowić mu, że nie wolno niszczyć, narażać siebie i innych
    • stosować w pracy metodę małych kroków.
    Udział w warsztatach wniósł wiele nowego w moje działania wychowawcze. Pozwolił mi szerzej spojrzeć na problem nietypowych zachowań uczniów, zastanowić się nad ich przyczynami i przedsięwziąć odpowiednie działania mające na celu eliminacje tych zachowań, a przez to pomóc uczniom w osiągnięciu określonego celu, poprzez wyrobienie zachowań akceptowanych przez innych.

    Opracowała: Elżbieta Ścibisz

    Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

    X


    Zarejestruj się lub zaloguj,
    aby mieć pełny dostęp
    do serwisu edukacyjnego.




    www.szkolnictwo.pl

    e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
    - największy w Polsce katalog szkół
    - ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




    Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

    Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




    Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie