Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie

Porządek koryncki

Porządek koryncki

Porządek koryncki

Porządek koryncki – jeden z trzech podstawowych porządków architektonicznych występujących w architekturze starożytnej Grecji . Rozwinął się jako odmiana porządku jońskiego na przełomie V i IV w. p.n.e.

Cechy charakterystyczne

  • smuklejsze proporcje i bardziej ozdobna głowica niż w porządku jońskim
  • baza – jak w porządku jońskim, czyli trójczłonowa złożona z dwóch torusów i trochilusu między nimi,
  • trzon kolumny , jak w stylu jońskim, ozdobiony 24 kanelurami połączonych listewkami ( stegami ), kolumna o smuklejszych proporcjach
  • głowica – najbardziej charakterystyczny element wyróżniający styl koryncki, ma kształt koszyka ( kalatosu ) uformowanego z dwóch rzędów liści akantu mocno rozchylonych na zewnątrz, powyżej liści znajdują się cztery pojedyncze woluty podtrzymujące abakus . Pomiędzy tymi wolutami znajdują się jeszcze cztery pary mniejszych wolut, spomiędzy których wyprowadzona jest palmeta lub inny motyw roślinny
  • belkowanie podobne jak w stylu jońskim, czyli złożone z trójczłonowego architrawu na którym opiera się zdobiony fryz ciągły. Powyżej fryzu znajdowała się najwyższa część belkowania – gzyms wieńczący, często podparty wspornikami, jest to dodatkowy element w porównaniu porządku korynckiego z porządkiem jońskim.

Według legendy przytoczonej przez Witruwiusza kapitel koryncki został wynaleziony przez architekta Kallimacha, gdy zauważył on że kosz ofiarny ustawiony na grobie młodej dziewczyny porósł akantem. Porządek ten był stosunkowo rzadko stosowany w starożytnej Grecji. Najstarsza znana kolumna koryncka znajdowała się w tylnej części celli świątyni Apollina Epikurosa w Bassaj z ok. 430-400 r. p.n.e. Wyróżniała ona miejsce święte, w którym stał posąg boga. Późniejszymi przykładami użycia porządku korynckiego mogą być tolosy w Delfach (ok. 375 p.n.e.), w którym zastosowano go razem z porządkiem doryckim i w Epidauros (ok. 360 p.n.e.). Z okresu hellenistycznego (334 r. p.n.e.) pochodzi pomnik Lizykratesa w Atenach – niewielka budowla na planie koła z sześcioma korynckimi półkolumnami wtopionymi w ściany. Na dużą skalę porządek ten pojawił się dopiero w świątyni Zeusa Olimpijskiego w Atenach , zaczętej w 174 r. p.n.e. (ukończonej w 132 r. n.e.). W roku 86 p.n.e. dyktator rzymski Sulla wziął kilka głowic z tej świątyni i umieścił je na Kapitolu. Od tego czasu porządek koryncki stał się charakterystyczny dla starożytnego Rzymu i stosowany powszechnie zarówno w świątyniach jak i budowlach świeckich.

Dokładne rysunki pomiarowe pomnika Lizykratesa opublikowane przez Stuarta i Revertta w 1762 r. były podstawą porządku korynckiego stosowanego w neoklasycznej architekturze Anglii i Stanów Zjednoczonych.

Zobacz też


Inne hasła zawierające informacje o "Porządek koryncki":

Narodowy socjalizm ...

Common law ...

Friedrich Hayek ...

Ambroży z Mediolanu ...

Administracja państwowa ...

Metopa ...

Nadzwyczajna forma rytu rzymskiego ...

Zwyczajna forma rytu rzymskiego ...

Społeczeństwo nowoczesne ...

Periodyzacja sztuki n.e.rzeźba:  styl mokrych szatceramika:   styl geometryczny    styl submykeński    styl czarnofigurowy    styl czerwonofigurowy    styl orientalizujący    styl swobodny    styl bogaty    styl kerczeński architektura:   porządek dorycki    porządek joński    Porządek koryncki sztuka wieków ciemnych sztuka okresu archaicznego XI w. p.n.e. VI w. p.n.e.    faza protogeometryczna XI w. ...


Inne lekcje zawierające informacje o "Porządek koryncki":

012 Macedonia Filipa II i Aleksandra Wielkiego (plansza 6) ...

025. Uwarunkowania i konsekwencje strefowości klimatycznej Ziemi w środowisku geograficznym (plansza 13) ...

012 Macedonia Filipa II i Aleksandra Wielkiego (plansza 5) ...




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie