Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Agresja szkolna i sposoby jej zapobiegania



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.


 

 

Agresja - skłonność do zachowań agresywnych, ataku, trudność kontrolowania negatywnych popędów i impulsów skierowanych przeciwko innym ludziom, sytuacjom, poglądom. Przez zachowanie agresywne rozumie się zachowanie skierowane przeciw określonym osobom lub rzeczom, przynoszące szkodę przedmiotowi agresji, przybierające formę ataku, czyli napaści fizycznej lub słownej. Zwykle powstaje jako bezpośredni lub odroczony skutek sytuacji uniemożliwiającej działanie, a także jako wynik długotrwałej izolacji społecznej (np. w zakładach karnych), na skutek presji psychicznej, zastraszania. Często występuje w sytuacji grupowej jako działanie imitacyjne (naśladowcze). Agresja może być skierowana na zewnątrz lub do wewnątrz.

Coraz częściej mówi się o agresji w szkołach. Narasta problem agresji i przemocy wśród dzieci i młodzieży. Bardzo często występuje wzrost liczby zachowań agresywnych uczniów. Zauważamy to często na terenie szkoły. Dlaczego następuje wzrost ataków przemocy? Jeszcze niedawno nie notowano tylu przypadków agresji. Uczniowie czuli się bezpiecznie. Gdzie tkwi przyczyna tak nagłego wzrostu? Fala przemocy, która wystąpiła w środowisku szkolnym jest zjawiskiem niepokojącym. Coraz częściej media informują nas o brutalnych pobiciach a nawet mordach popełnianych przez młodych ludzi. Po każdym zdarzeniu pojawia się pytanie: : "dlaczego?". Odpowiadają nauczyciele i rodzice "Taki spokojny i normalny", a jednak. Kolejne pytanie "kto jest za to odpowiedzialny?" Gdzie występują przyczyny zaistniałych zjawisk? Źródeł jest bardzo wiele. Duży wpływ stanowi rodzina i osłabienie jej roli wychowawczej, nieodpowiednie środowisko rówieśnicze. Problematyka agresji wiąże się coraz częściej przedmiotem wielu badań psychologicznych. Coraz częściej nauczyciele dostrzegają przemoc w szkołach, zwracając uwagę na następujące nieprawidłowości: przemoc fizyczną, psychiczną, wymuszanie pieniędzy. Przemoc w szkołach występuje w relacji dziecko - dziecko, dziecko - nauczyciel, nauczyciel - dziecko. Przyczyny tego stanu rzeczy leżą po stronie nauczycieli i po stronie dzieci. Przyczynami przemocy ze strony nauczycieli wobec uczniów są:
- przepracowanie,
- niewykonywanie poleceń,
- trudności materialne, alkoholizm w rodzinie,
- narkomania,
- telewizja, gry komputerowe,
- rozbicie rodziny itp.

Bardzo często agresja jest przedstawiana jako wzór zachowania. Szacunek należy się tylko silniejszemu. W szkole uczniowie na swoje ofiary często wybierają młodszych i słabszych fizycznie kolegów. Grożą pobiciem, ściągają haracze. Ofiary są zastraszane i nie mają odwagi szukać pomocy.

We współczesnej dobie słabnie profilaktyczna działalność szkół i instytucji zobowiązanych do wspomagania rodziny i przeciwdziałania niedostosowaniu społecznemu dzieci. Instytucje oświatowe coraz częściej tkwią w kryzysie, nie zapewniają pracy. Edukacja wydaje się uczniom coraz mniej pociągająca.

W społeczności szkolnej występowanie przemocy ułatwia przede wszystkim utrzymywanie tabu wobec problemu. Nauczyciele patrzą na przemoc i nie reagują, rzadko przeciwdziałają powstaniu uczucia zagrożenia i lęku u złego ucznia. Często okazują niechęć uczniowi sprawiającemu kłopoty w szkole. Na wywiadówkach piętnują wobec innych rodziców. Taki uczeń czuje się często skrzywdzony i upokorzony. Budzi się wówczas u niego postawa agresywna i buntownicza. Bunt manifestuje się w formie aroganckich zachowań wobec dorosłych, lekceważenia obowiązków szkolnych.

Szkoła staje się często instytucją, którą trudno polubić. Uczeń jest w stanie polubić szkołę wówczas, kiedy zaspokaja w niej potrzeby, nie jest zagrożony upokorzeniem, szyderstwem. W takich warunkach łatwo o dobre samopoczucie, radość ze współżycia z kolegami, radość z uzyskanych sukcesów. Oczywiście nie jest to możliwe do zrealizowania w stosunku do całej szkoły czy choćby klasy. Uczeń boi się oceny niedostatecznej, klasówek czy odpowiedzi ustnej. Często nauczyciel, stawiając ocenę niedostateczną w obecności klasy kpi z ucznia, nazywa go leniem. Narastające niepowodzenia szkolne, brak możliwości opanowania zbyt trudnego materiału, stanowią jedną z przyczyn wzrostu zachowań agresywnych, chuligaństwa, narkotyzowania się, przestępczości. Szkodliwym sposobem dyscyplinowania uczniów są kary fizyczne. U tak ukaranego dziecka może powstać żal i chęć zemsty, chęć czynienia na przekór. Równie szkodliwym sposobem jest krzyk nauczyciela, zdenerwowany nauczyciel często używa różnych złośliwych epitetów upokarzających ucznia.

W dziedzinie organizacji wolnego czasu i opieki nad uczniem nie będącej mocnym elementem systemu oświaty także występują luki. Rażąco zredukowano ofertę zajęć pozalekcyjnych, pozaszkolnych i wyrównawczych. Zlikwidowano wiele świetlic i ognisk wychowawczych. Wielu uczniom dokucza nuda i bezczynność, po lekcjach nie wiedzą, co z sobą zrobić. Na atrakcyjne zajęcia pozaszkolne potrzebne są pieniądze, których coraz częściej nie mają nie tylko rodzice, ale i władze oświatowe, powiatowe i gminne.

Ważną rolę w kształtowaniu postaw w ogóle, postaw nie agresywnych, w szczególności spełniają rodzice. Przekazywane przez nich wzory zachowań, a przede wszystkim stosowany system kar i nagród zdają się jednak nie sprzyjać wyrabianiu pozytywnych nawyków. Większość rodziców wymierza karę za agresywne zachowanie, gdy tylko je dostrzeże. Sprawia to, iż dziecko bardzo szybko uczy się hamować agresję.

Dzieci karane za przejaw agresji przez rodziców zachowują się bardzo brutalnie poza domem i w szkole, wśród rówieśników. Brzmi to paradoksalnie, ale rodzice, którzy stosują kary fizyczne wobec agresywnie zachowujących się dzieci, modelują właśnie te wzory zachowań, które pragną wyeliminować. Przykładów takiej niekompetencji wychowawczej rodziców jest o wiele więcej. Do często popełnianych błędów należy nieświadome uczenie agresji poprzez przekazywanie dzieciom poleceń w rodzaju "bądź mężczyzną", "jak cię szturchają oddaj" , itp.

Obecnie na postępującą agresję i przemoc wśród uczniów mają masmedia: kino, telewizja, wideo, czasopisma dla młodzieży- jako czynniki wpływające na rozwój agresywnych postaw. Wszystkie te wizualne środki przekazu wywierają znaczący wpływ na zachowania młodzieży.

Co się robi w związku z przemocą wśród młodzieży? W ciągu ostatnich lat w szkołach zaczęto wprowadzać programy edukacyjne, których celem ma być redukcja niepożądanych symptomów. W Stanach Zjednoczonych takie programy zaczęto wprowadzać już w latach siedemdziesiątych. Niemal trzydziestoletnie doświadczenia w tym zakresie zaowocowały wnioskami, które warto po części zaprezentować.

W badaniach prowadzonych w Centrum Badań nad Agresją pod kierunkiem A.Goldsteina (przeanalizowano około 300 różnorodnych programów związanych z tym zagadnieniem. Badania te pokazały, które z wykorzystywanych strategii redukcji przemocy odnoszą rezultaty, a które nie. Okazało się, że nieefektywne są strategie polegające na karaniu, wyładowaniu agresji oraz uczeniu radzenia sobie z przemocą innych poprzez zaakceptowanie przemocy jako części życia. Efektywne okazały się te programy, które:
1. Uwzględniały złożoność czynników odpowiedzialnych za agresję.
2. Zawierały dokładny opis objawów agresji, celów działania oraz grupy docelowej
3. Uwzględniały cechy strukturalne, takie jak miejsca szczególnego ryzyka w szkole i czas.
4. Dostarczały alternatywnych sposobów rozwiązania problemów.

Zachowania agresywne stanowią kolejne wyzwanie do głoszenia poglądów świadczących o niemoralności i nieskuteczności przemocy w życiu człowieka. Nie można walczyć skutecznie z przemocą, jeśli wciąż mamy w nią choć trochę wiary, jeśli uważamy, że agresja jest zachowaniem instynktownym u człowieka tak samo jak u zwierząt, jeśli uważamy, że przemoc nie jest do końca złem, że czasami może być ona moralnym lub skutecznym zachowaniem, a czasami nie. Przemoc w małych dawkach szybko narasta, bo tak jak narkotyki jest zarówno w dużych jak i małych dawkach. Ofiary przemocy często bywają podobne do jej sprawców. Dostały, bo przegrały, ale tak naprawdę, starały się siłą wygrać i być na innym miejscu. Ich wiara w przemoc jest taka sama, bez względu na to, kto dziś wygrywa, a kto przegrywa. Potwierdzają to wyniki badań, które wskazują wyraźnie na to, iż ofiary przemocy bywają również często jej sprawcami.

W walce z przemocą musimy dostarczyć młodzieży przekonujące dowody na to, że można wierzyć w siłę pokoju, że nastawienie pokojowe młodych ludzi nie świadczy o ich tchórzostwie, że jest bardzo duża różnica między uleganiem przemocy, a przeciwstawianiem się jej pokojowo. Musimy pokazywać, że pokojowe sposoby mogą dać nam również możliwość zwycięstwa i że nawet kiedy przeciwnik używa przemocy, to nie można odpowiadać przemocą.

Ci spośród nas, którzy wierzą w przemoc, będą z nią walczyć mało skutecznie. Walka z przemocą jest walką dobra ze złem, walką nas wszystkich. Nie wystarczy do niej chłodna obiektywność - wymaga poświęcenia, zaangażowania i wiary.

mgr inż. Wanda Jamiołkowska
Zespół Szkół Rolniczych w Krzyżewie

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie do wykorzystania na lekcjach -> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej



Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie